مــهر پــاتــوق

احکام بایگانی - صفحه 2 از 6 - مهر پاتوق -

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
چهارشنبه ۳ خرداد ۱۳۹۶
فیلم دزدان دریایی کاراییب ۵ ۲۰۱۷
دانلود فیلم دزدان دریایی کاراییب 5
دانلود فیلم سریع و خشن ۸ ۲۰۱۷
دانلود فیلم سریع و خشن 8 2017
دانلود فیلم ایرانی سلام بمبئى
دانلود فیلم سلام بمبئى با لینک مستقیم
دانلود فیلم The Great Gilly Hopkins با کیفیت بالا
دانلود فیلم The Great Gilly Hopkins با کیفیت بالا
دانلود مستند من بولت هستم با دوبله فارسی I Am Bolt 2016
دانلود مستند من بولت هستم با دوبله فارسی I Am Bolt 2016
دانلود رمان دروغ شیرین | اندروید ، PDF ، آیفون و جاوا
دانلود رمان دروغ شیرین | اندروید ، PDF ، آیفون و جاوا
دانلود رمان شاه شطرنج | اندروید ، PDF ، آیفون و جاوا
دانلود رمان شاه شطرنج | اندروید ، PDF ، آیفون و جاوا

تبلیغات

مکان ضربت خوردن امام علی (ع) در مسجد کوفه (+تصاویر)

دسته بندی : احکام تاریخ : یکشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۴

زمانیکه سه نفر از باقیمانده خوارج در مکه هم‌ قسم شدند تا نقشه شوم خویش را در ماه رمضان سال ۴۰ هجری قمری عمل کنند، زمان زیادی نگذشت، دو نفر از آن‌ها که برای قتل معاویه و عمرو بن عاص رهسپار محل مأموریت خود شدند، در اجرای نقشه خود ناکام ماندند و تنها عبدالرحمن بن ملجم مرادی در شب نوزدهم ماه رمضان فرق مظلوم‌ترین فرد عالم را شکافت.

عبدالرحمن بن ملجم مرادی همراه با شبیب بن بجره اشجعی در سحرگاه شب نوزدهم ماه مبارک رمضان در مسجد کوفه کمین کرد و هنگامی که امیرالمؤمنین(ع) سر بر سجده نهاد، شمشیر زهرآگین خود را فرود آورد، در این هنگام حضرت علی(ع) در محراب مسجد افتاد و فرمود: «بسم الله و بالله و علی ملّة رسول الله فزت و ربّ الکعبه»، سوگند به خدای کعبه که رستگار شدم.

مکان ضربت خوردن امام علی (ع) در مسجد کوفه (+تصاویر)

امام(ع) در حالی که خون از سر و صورت شریفش جاری بود، فرمود: «هذا ما وعدنا الله و رسوله»، این همان وعده‌ای است که خداوند متعال و رسولش به من داده‌اند، در این زمان چون امام توان برگزاری نماز جماعت را نداشت، به امام حسن(ع) فرمود نماز را ادامه دهد و خود نشسته نماز را اقامه کرد.

مکان ضربت خوردن امام علی (ع) در مسجد کوفه (+تصاویر)

نقل شده است که جبرئیل در میان آسمان و زمین ندا داد و گفت:

«تهدّمت والله ارکان الهدی وانطمست أعلام التّقی وانفصمت العروه الوثقی قُتل ابن عمّ المصطفی قُتل الوصیّ المجتبی قُتل علیّ المرتضی قَتَله أشقی الْأشقیاء»، سوگند به خدا که ارکان هدایت در هم شکست و ستاره‌های دانش نبوت تاریک و نشانه‌های پرهیزکاری بر طرف شد و عروه الوثقی الهی گسیخته شد، زیرا پسر عموی رسول خدا(ص) شهید شد، سید الاوصیا و علی مرتضی به شهادت رسید، وی را سیاه بخت‌ترین اشقیاء به شهادت رسانید.

فتوای برخی احکام عزاداری

دسته بندی : احکام تاریخ : یکشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۴

بررسی برخی از احکام عزاداری در ماه محرم الحرام. آنچه در فتاوای اکثر مراجع معظم تقلید در مورد برهنه شدن برای سینه زدن، به چشم می خورد حاکی از آن است که انجام این امر در عزای امام حسین(علیه السلام)، اگر در مقابل چشم نامحرم نبوده و دارای مفسده نباشد، جایز است.

چند سوال: برهنه شدن در مراسم عزای ابی عبدالله(علیه السلام) در حالی که عزاداران با سنین مختلف حضور دارند چه حکمی دارد؟ لطفا مصادیق وهن دین و حد برهنه شدن (به این معنا که تا چقدر از بدن معلوم باشد اشکال ندارد) را در مورد مراسمات عزاداری بیان کنید. ۲٫ لطمه زدن و سینه زدن به حد سرخ شدن چه حکمی دارد؟ ۳٫ آیا این مطلب که امام در روز عاشورا پیراهن کهنه ای طلب کرد تا دشمن بعد از شهادت حضرت، در آن طمع نکند می تواند دلیل مناسبی برای عدم برهنه شدن و ایراد به برهنه شدن در مراسم عزای امام باشد؟

۱٫ آنچه در روایات زیادی مورد سفارش و تأکید است، عزادارى و محزون و گریان بودن در مصیبت شهادت و مظلومیت سالار شهیدان، امام حسین(علیه السلام) است. شکل عزادارى و چگونگى آن به حسب عرف و عادت و مراسم و فرهنگ هر جامعه مختلف است و در روایات بر شکل خاصى از آن تأکید نشده است. برهنه شدن در مراسم عزادارى که در بعضى جاها معمول است، تابع همین عرف و عادت است و داراى فضیلت و ارزش خاصى نمى باشد و هیچ گونه تأکیدى بر آن نشده، بلکه در مکان هایی که این مراسم در معرض دید و تماشاى خانم ها باشد، ترک این کار و انجام عزادارى با لباس، بدون شک بهتر و مناسب تر است.

در هر حال، آنچه در فتاوای اکثر مراجع معظم تقلید در مورد برهنه شدن برای سینه زدن، به چشم می خورد حاکی از آن است که انجام این امر در عزای امام حسین (علیه السلام)، اگر در مقابل چشم نامحرم نبوده و دارای مفسده نباشد،جایز است. [۱]

شایان ذکر است، برهنه شدن (به شکل مجالس امروزی)، مصداق وهن دین شمرده نمی شود. بله اگر در کشور و منطقه ای این موضوع باعث وهن دین باشد، جایز نیست.

۲٫ لطمه در لغت به معناى ضربه زدن به صورت و بدن، با کف دست است. [۲] با توجه به روایاتی که در باب عزاداری امام حسین وارد شده است، هیچ یک از فقها و مراجع، لطمه و «سینه زدن شدید» در عزای حضرت سیدالشهداء (علیه السلام) و دیگر معصومان را حرام ندانسته، بلکه بر استحباب آن تصریح و تأکید کرده اند. [۳]

البته روشن است که جواز این مسئله نیز تا حدّی است که اولاً: موجب جنایت بر نفس نشود و ثانیاً: وهن اسلام و بی حرمتی مسلمانان نباشد. [۴]

۳٫ قضیه (پیراهن کهنه) هم بنا بر آنچه در کتاب «لهوف» آمده به این شکل است که: امام حسین(علیه السلام) به اهل حرم فرمود: جامه کهنه‏اى که کسى در آن رغبت نکند براى من بیاورید تا زیر لباس‏ هایم بپوشم که بدن مرا برهنه نکنند. [۵]

این جریان شاید دارای یک پیام اخلاقی، مبنی بر حفظ عفّت و حرمت خویش داشته باشد، امّا ربطی به مسئله ذکر شده ندارد و هیچ فقیهی آن را دلیل بر عدم جواز برهنگی در عزاداری امام حسین(علیه السلام) قرار نداده است.

 استفتاء از آیة الله خامنه ای دام ظله:
سوال: مسئول یك هیأت عزادارى براى تهیه امكانات و هزینه جارى هیأت از بانك مبلغى را به عنوان وام مضاربه به نیابت از هیأت دریافت مى‌‌كند و با بانك صلح مى‌‌كند در صورت منفعت و ضرر اصل وام و سود تعیین شده به بانك داده شود و این وام در مدت سه ماه هزینه اجاره مغازه و حقوق كاركنان و دكور مغازه و خرید جنس مى‌‌شود اما بعد از مدتى بدلیل عدم فروش مناسب، مغازه بسته مى‌‌شود. چه كسى ضامن این خسارت‌ها است؟ در صورت تفریط در مضاربه خسارت متوجه چه كسى مى‌باشد؟ و تشخیص آن با چه كسى است؟

جواب: اگر مسئول هیئت به وکالت صریح از اعضاى هیئت اقدام به دریافت وام جهت تهیه امکانات و هزینه‌هاى جارى هیئت نموده، همه اعضاى هیئت ضامن خسارت وارده هستند وگرنه شخص مسئول هیئت که پیش خود اقدام به دریافت وام نموده ضامن خسارت وارده است و اگر خسارت وارده در اثر تفریط باشد، هر کس که تفریط نموده ضامن است و تشخیص آن با اعضاى هیئت و عرف است.

 چند استفتاء از آیة الله مکارم شیرازی دام ظله:
سوال: مداحی هایی که حالت غنا دارد چه حکمی دارد؟

هرگاه آن صدا متناسب مجالس لهو و فساد باشد جایز نیست.

سوال: همه ساله در روز تاسوعا و عاشورا، مردم محل گوسفندهایى را به عنوان نذر در جلوى هیأت سینه زنى و عَلم هایى که به نام حضرت ابوالفضل(علیه السلام) برپا مى گردد ذبح مى کنند و وجه آن توسّط هیأت امناى حسینیّه در مرمت و گسترش آن مکان مقدّس خرج مى شود آیا پول این گوسفندهاى قربانى را مى شود در مسجدى که به نام حضرت ابوالفضل(علیه السلام) در کنار جادّه جهت عبادت و رفاه حال مسافران و رهگذران در حال احداث است خرج کرد، در صورتى که خود آن حسینیّه نیز احتیاج مبرم به بازسازى دارد؟

احتیاط آن است که این گوسفندان را صرف اطعام عزاداران نمایند مگر این که از قراین معلوم شود که نذر کنندگان هدف دیگرى داشته اند.

سوال: در مساجد برخی شهرها در ایّام عزادارى امام حسین(علیه السلام) در مقابل دسته هاى عزادارى گاو و گوسفند زیادى قربانى مى شود و قسمتى از این گوشت ها صرف اطعام و قسمتى بین مردم تقسیم مى شود و اضافه آن را جهت توسعه بناى مسجد و احداث درمانگاه یا مانند آن زیر نظر هیأت امنا به فروش مى رسانند، آیا این عمل جایز است؟

هرگاه مردم از این جریان قبلا با خبر باشند و با رضایت به این امور قربانى کنند اشکالى ندارد و اگر با خبر نیستند باید گوشت ها را صرف در مصارف عزادارى کنند.

سوال: طریقه نذر صحیح براى مراسم عزاداری حضرت سیدالشهداء(علیه السلام) چگونه است؟

باید نذر کنند که براى رضاى خدا به مراسم حسینى، فلان کمک را مى کنند، و نذر براى پرچم و امثال آن صحیح نیست، بلکه باید براى خدا به نیت کمک به عزاى صاحب پرچم یعنى امام حسین(علیه السلام) و یارانش باشد.

سوال: بعضى از خطبا اصرار دارند که در منابر خود از خواب هاى مختلفى که درباره مسائل مربوط به عزادارى یا غیر آن است بهره کافى بگیرند آیا این کار درست است؟

گرچه گاهى خواب ها پرده از روى مسائل مهمى بر مى دارد ولى با توجه به اینکه خواب شرعاً حجت نیست نباید در منابر زیاد روى آن تکیه کرد.

==================================

پی نوشت ها:
[۱] گلپایگانى، لطف الله صافى، جامع الأحکام ؛ خمینی، روح الله، استفتاءات، ج ۳، سوالات متفرقه، س ۴۶؛ فاضل لنکرانی، محمد، جامع‏المسائل، ج ۱، س ۲۱۶۳ و ۲۱۶۵؛ بهجت، محمد تقی، توضیح‏المسائل، م ۱۹۳۷؛ (آیة الله مکارم شیرازی دام ظله: در صورتی که زنان حضور داشته باشند این کار حرام است و اگر زنان هم نباشند اشکال دارد)
[۲] . فراهیدی، خلیل بن احمد، کتاب العین، ج ۷، ص ۴۳۳
[۳] . جمعى از مولفان، مجله فقه اهل بیت (علیهم السلام)، ج ‌۴۹، ص ۲۰۱؛ تبریزى، جواد، استفتاءات جدید، ج ۱، ص ۴۵۲ ؛ لنکرانى، محمد، جامع المسائل، ج ‌۱، ص ۵۷۹
[۴] . شیرازى، ناصر مکارم، استفتاءات جدید، ج ‌۲، ص ۲۴۷
[۵] . سید بن طاوس، اللهوف علی قتلی الطفوف، ص ۱۲۳

منابع:
سایت اسلام کوئیست
پایگاه اطلاع رسانی آیة الله خامنه ای دام ظله
پایگاه اطلاع رسانی آیة الله مکارم شیرازی دام ظله

در چه شرایطی آب چیز نجس را پاک می کند

دسته بندی : احکام تاریخ : یکشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۴

چه شرایطی باید لازم و مهیاباشید تا آب چیزهای نجس را پاک کند. اگر کسی بداند و یا احتمال دهد که به واسطه‌ی عمل به بعضی احتیاطات مبتلا به وسواس می‌شود، نباید آن احتیاط را عمل کند، مثلاً اگر می‌داند برای آب کشیدن متنجّس یک بار آب ریختن کافی است، نباید احتیاطاً دو بار یا بیشتر آب بریزد.

سوال: از قسمتی از انگشت در اثر جدا شدن پوست خون آمده به اندازه سر سوزن و شخص متوجه نشده وقتی دستان خود را می شوید و خیس هستند به جاهای مختلف برخورد می کند و بعد از مدتی که با دستان خیس کار کرده می بیند که دستانش خونی است. آیا تمام آن وسایلی را که با دست خیس به آنها دست زده باید آبکشی کند؟ (در اثر شستن خون نرفته چون علم به خون نداشته که دست بکشد و تمیز شود)

آیة الله خامنه ای(دام ظله):
آنچه یقین به نجس شدنش نداشته باشد محکوم به طهارت است.

آیة الله فاضل لنکرانی(ره):
خیر فقط همان قسمت که خون است نجس است و بقیه جاها و وسائل محکوم به طهارت است.

سوال: فضله پرندگان حرام گوشت چه حکمی دارد؟ مرجع: آیة الله مکارم شیرازی مدظله

پاسخ: نجس نیست ولی بنابر احتیاط مستحب پرهیز نمایید.

سوال: قرآنی دارم که سال ها پیش آب نجسی روی آن ریخت تمیز کردم ولی اکنون دچار شک و تردید هستم که نجاست از بین رفته یا نه؟ مرجع: آیة الله نوری همدانی (مدظله)

پاسخ: در صورتی که نجاست روی قرآن ریخته شده باشد آب کشیدن آن واجب فوری است و اگر سال ها قبل چنین اتفاقی افتاده به نجاست باقی مانده است.

سوال: اگر فردی با لباس نجس نماز بخواند اگر میان نماز و یا بعد از نماز بفهمد که لباسش نجس بوده نمازش چه حکمی دارد؟ مرجع:آیة الله بهجت(قدس سره)

پاسخ: اگر در بین نماز متوجه شد و وقت وسعت داشته باشد باید نماز را بشکند و لباس پاک بپوشد و نماز را بخواند. و اگر وقت تنگ باشد بدون شکستن نماز باید لباس نجس را از تن خارج کند و اگر پس از نماز متوجه شد نماز باطل است و باید با لباس پاک نماز را اعاده کند.

سوال: در مورد نجس شدن خاک: ۱) اگر مهر نماز نجس شود آیا با آب کشیدن پاک می شود؟ (برای طهارت آن باید چکار کرد)؟ ۲) کاشف به عمل آمده که هنگام فرش کردن ساختمانی باسرامیک، یکی از کارگران دست خونی خود را در بشکه آب قلیلی که با آن ملات می ساخته اند شسته است (و به مسأله آن آگاهی نداشته است) که تبعاً ملات ساخته شده هم نجس می باشد. اگر پس از چندی برای شستن سرامیک از آب پاک قلیل استفاده شود و آب از بین بندهای سرامیک به ملات نفوذ کند آب پاک قلیل نجس می شود؟ مرجع: آیة الله سیستانی (مدظله)

پاسخ: ۱) باید در آب کر یا جاری قرار گیرد که آب به تمام آن فرو رود و اگر قبل از قرار دادن در آب کر یا جاری رطوبت داشته باشد باید خشک نمود و سپس در آب کر یا جاری قرار گیرد. ۲) اگر ظاهر زمین نجس باشد در صورتی با آب قلیل پاک می گردد که آب از جایی مثل فاضلاب یا سوراخی که در زمین قرار دارد خارج شود وگرنه به نجاست خود باقی می ماند مگر اینکه به وسیله شلنگ آب کشید که در این صورت ظاهر زمین و ساختمان پاک است. هر چند داخل آن به نجاست خود باقی است.

سوال: چند چیز نجاست را پاك می‌كند؟

جواب: ده چیز، نجاست را پاك می‌كند و آنها را مطهرات می‌گویند:

۱٫آب. ۲٫زمین. ۳٫آفتاب. ۴٫استحاله. ۵٫انتقال. ۶٫اسلام. ۷٫تبعیت ۸٫٫برطرف شدن عین نجاست ۹٫استبراء حیوان نجاست خوار ۱۰٫ غائب شدن مسلمان (توضیح المسائل امام خمینی(ره), م ۱۴۸)

سوال: چه شرایطی باید باشد تا آب چیز نجس را پاك نماید؟

جواب: ۱٫ آب باید مطلق باشد، پس آب مضاف مانند گلاب و..، چیز نجس را پاك نمی‌كند.

۲٫ آب باید پاك باشد.

۳٫ آنكه وقتی چیز نجس را می‌شوید آب مضاف نشود و بو یا رنگ یا مزه‌ی نجاست هم نگیرد.

۴٫ آنكه بعد از آب كشیدن چیز نجس، عین نجاست در آن نباشد. (توضیح المسائل امام خمینی(ره), م۱۴۹)
دو سوال از حضرت آیت الله العظمی مظاهری(دامت برکاته):

سوال: در صورت شنا در استخرهایی که به بول آلوده است، آیا بدن نجس می‌شود؟

خیر، نجس نمی‌شود.

سوال: کسی که احتمال می‌دهد با عمل به احتیاطات در وسواس بیافتد، چه وظیفه‌ای بر عهده دارد؟

اگر کسی بداند و یا احتمال دهد که به واسطه‌ی عمل به بعضی احتیاطات مبتلا به وسواس می‌شود، نباید آن احتیاط را عمل کند، مثلاً اگر می‌داند برای آب کشیدن متنجّس یک بار آب ریختن کافی است، نباید احتیاطاً دو بار یا بیشتر آب بریزد.

حقیقت مرگ چیست؟

دسته بندی : احکام تاریخ : یکشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۴

دراین بخش از دین واندیشه اسلامی به حقیقت آن چه که درباره مرگ است می پردازیم. حقیقت مرگ از این نظر مهّم است که اصل مرگ را همه انسان ها چه ماتریالیست ها و مادی گراها و چه متدینین، همه قبول دارند. منتها در حقیقت مرگ با هم اختلاف دارند که واقعاً مرگ چه کار می کند؟ آیا مرگ نقطه پایان زندگی انسان است یا نه شروع زندگی دیگری است؟ اگر این حقیقت روشن بشود خیلی از مباحث دیگر هم روشن می شود.
حقیقت مرگ
در مقاله “ماهیت مرگ” بر حسب آنچه که در روایات آمده بود که برهان های عقلی هم آن را تأیید می کرد چنین گفتیم که حقیقت مرگ چیزی جز عوض کردن لباس نیست. اگر شخص مومن باشد لباس کثیف و آلوده را در می آورد و لباس تمیز و معطر و پاکیزه می پوشد و اگر کافر باشد برعکس.

بنابر این مرگ جز برداشتن قید و بند مادیت از دست و پا چیز دیگری نیست. انسان آن قیود مادیت را بر می دارد و به جای آن لباس لطیف برزخی می پوشد.

تعبیرهایی که در روایات در رابطه با حقیقت مرگ آمده همگی حساب شده است. مورد دیگری که در باره حقیقت مرگ از ائمه(علیهم السلام) سوال کردند سوالی است که از امیرالمومنین(علیه السلام) پرسیدند که: ما الموت؟ مرگ چیست؟ حضرت فرمود: از انسان آگاه پرسیدید، از خوب کسی پرسیدید، مرگ از سه حال خارج نیست، یا مرگ مژده ای است به نعمت های ابدی یعنی مژده، آن هم به نعمت ابدی یا بشارتی است به عذاب ابدی یعنی به عذاب جاودان، یا غصه و ترس و به سر بردن در حالت ابهام است. حضرت در باره این سه دسته که چه کسانی هستند، توضیح فرمودند؟ فرمود: کسی که ولی ما باشد، ولایت اهل بیت را داشته باشد، مطیع امر اهل بیت باشد مرگ او مساوی است با بشارت ابدی، اما اگر دشمن ما و مخالف ما باشد، مرگ برایش مساوی است با مژده و عذاب ابدی.

اما اگر آن کسی که امرش مبهم است و در حال غصه و اندوه است، آن مومنی است که “المسرف علی نفسه” به خودش ظلم کرده، گناه کرده و اهل گناه است و نمی داند که خداوند گناهش را می آمرزد، که مژده نعیم ابد را داشته باشد یا این گناه او را در جهنم جاودانه خواهد کرد؟ بعد حضرت فرمود که سرانجام خداوند این شخص مومن را با شفاعت ما از آتش نجات خواهد داد ولی به هر حال مرگ برایش حالت اندوه و ترس و تخویف دارد. اگر چه به شفاعت ما از مرگ نجات خواهند یافت.

باید بدانند که حضرت فرمود: فإنّ من المسرفین من لا تلحقه شفاعتنا إلّا بعد عذاب ثلاثمائة ألف سنة” بعضی از گنهکاران هستند که شفاعت ما به آن ها نمی رسد مگر بعد از سیصدهزار سال، بنابراین باید حواس ها را جمع کنند و گناه نکنند.

از این حدیث هم روشن شد که مرگ در واقع چیزی جز مژده برای مومن نیست، مژده به خوشی و سرور و وعید به کافر، به عذاب و عذاب جاودان.

دسته سومی هم هستند که اینها مرگ برایشان یک حالت ترس و اندوه و غصه ای را ایجاد می کند که نمی دانند سرانجامشان چه خواهد شد؟ آیا بعد از عالم برزخ مشمول شفاعت واقع شده و نجات پیدا می کنند یا نه باید به جهنم بروند.

از این روایت نیز چنین فهمیده می شود که به هر حال اینها نجات پیدا می کنند و لو بعد از سیصدهزار سال این هم یک مورد دیگر، موارد دیگری هم هست که در این نوشتار مجال آن نیست.
خلاصه
مرگ درحقیقت چیزی جز عوض کردن لباس نیست. بر اساس روایات مرگ در واقع چیزی جز مژده برای مومن یعنی مژده به خوشی و سرور و وعید به کافر یعنی خبر از عذاب نیست.

تبلیغات



دسته بندی

ads

ads
مطالب محبوب
تبلیغات متنی